روزهای شلوغ ما در راهند و آرامش قبل از طوفان را کاملا حس می کنیم . زمان ضرباهنگ تندی یافته و شمارش معکوس به تدریج آغاز می شود . درست بعد از ماه مبارک که نیمه دوم مهر هم سپری می شود و ما روز و شبمان یکی می شود تا مقالات به سامان شود و نشریات به سامان شود و کلیه اجرائیات سمینار به سامان شود و ترتیب میزبانی های درخور داده شود .

اکنون در تدارک انتشار ویژه نامه هاییم که اولینش از زیرچاپ درآمده و راضی کننده است ظاهرا.و در تدارک پیش سمینار که هفته آینده با همکاری مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی در تالار امیرالمومنین مرکز برگزار خواهد شد و پیش سمینار بعدی در دانشگاه یزد .

انتظارمان از مشارکت کننده ها خیلی بیش از این بوده است فکر می کردیم تمام دغدغه های مارا خوب درک می کنند و تا قدم آخر همراهیمان می کنند ولی ظاهرا هرکاری مربوط به زنان حتی در حوزه علم و پژوهش باید به تمامی توسط خود آنان به سامان شود . باشد، ما که خود را وقف این راه کرده ایم کاش لااقل دوستانی که باری از دوشمان برنمی دارند، رنجه مان ندارند .

مرد آن است که در کشاکش دهر سنگ زیرین آسیا باشد . این روزها این ضرب المثل هم شده ورد زبانمان . خدارحم کرده زنیم وگرنه زیر این آسیای سنگین همه استخوانهایمان خورد شده بود و یادش به خیر ناسزای مادر وقتی خطایی می کردیم : دنده ت نرم! خودکرده را تدبیر نیست !!!

بدجوری گیر کردیم تو گیرودار برگزاری سمیناری که بین المللیه و اومدن مهمونای خارجی داره جدی می شه و هزار بدبختی به دلیل عدم انجام تعهدات بعضی مشارکت کنندگان محترم و بی پولی و بی یاری که نه کم یاری و گرفتاری های مدل به مدلی که داریم طلب کارا هم اومدن سراغمونو پولشونو می خوان بابت کارهای انتشاراتی ۸۰۰ هزار تومان باید تا پایان هفته تقدیم شود و بابت اجاره دفتر هم که باید در اسرع وقت سه میلیون تومان بپردازیم اونم با حساب تقریبا خالی انجمن و بی حالی اعضای محترم در تعطیلات تابستانی به اغماء افتاده و اعلام شرمندگی یاران همیشگی که تنهایمان نمی گذاشتند .

با مالک محترم که صحبت کردیم و روضه هارا خواندیم و اندر ضرورت همیاری با سازمانهای غیردولتی برایش سرودیم با ما هم نوا شد و از ۵ میلیون دو تومانش را تخفیف داد برای تامین مبلغ مورد نیاز هم فعلا دست به دامان خدای کریم و خلقش شده ایم و خزانه دار محترم هم طاقت از کف داده دم به ساعت می پرسد چی شد جور شد این پول آبرومون رفت و ما می گیم نزد الله تعالی بی آبرو نشویم جانم !

بابا ما سیدیم خمس نمی رسه بهمون ؟ بدیم به این  انجمن ؟ ما که زندگیمونو گذاشتیم پای این نهادهای نوپای مدنی ، حالا صدقه نمی تونیم بگیریم خمس چی یکی بپرسه به ما جواب بده .  در همه ممالک متمدنه دنیا بخش خصوصی مالیاتشو به جای پرداخت به دولت می ده به ان جی اوها و خیریه ها ما که متمدن هم نیستیم پس اصلا ان جی او می خوایم چیکار بیکاریم ما کار برای خودمون درست می کنیم !!!!!!!!!!!!!!!!!!؟

قرار نبود حتی تو مردادماه که همه به تعطیلی و مرخصی می رن کرکره انجمن رو بکشیم پایین و یه قفل بزرگ آهنی به درش و امید هارو نا امید نکنیم برای گشودن در و پاسخ به تلفن ها و این کارو نکردیم

قرار بود دبیرخانه سمینار هم کاملا فعال باشه و پاسخگو و ظاهرا غیر از هیات علمی که در مرخصی تابستانی بودن کمیته ها برجا بود و تقریبا فعال

قرار بود ما که هیچکاره ایم همچنان بی خیال بمانیم و مطمئن که کارا خوب خوب پیش می ره ولی ما مثل این که قرار مرار سرمون نمی شه و این دل وامونده مون هی شور می زنه و وقت و بی وقت می کشدمون به طرف انجمن : سلام خانوم قدیمی چه خبر ؟ نشد هم خوب تلفن که هست : سلام خانوم قدیمی اوضاع خوبه تلفنی ؟ پیامی؟ نامه ای ؟ فاکسی ؟ و پرسیدن همان و نگرانی های بعدی نیز همان ! آقای جودکی که قرار بود سخنران شهریورماه ما باشه گفته آمادگی برای سخنرانی نداره و حالا باید در به در بگردیم دنبال سخنران اونم در عرض دو هفته که تو دلشون بگن عجب آدمای بی فکری حالا وقت دعوته و ما تو دلمون بگیم کاش این دوستان فکر مارو هم می کردن و این جور دست و پامون رو تو پوست گردو نمیذاشتن .

این میون یه دوستی هم هست که خیلی صبوره . خدا حفظش کنه . مارو هم دعوت به صبوری کرده و فکر کنم دعا ثنایی چیزی هم کرده برامون . حالا که دلمون آروم شده دل او هوای دلشوره ها و شلوغ بازی ها و پیگیری ها و غرغرای دائمی مارو کرده ولی خوب نذر و نیاز و دعا ثناها تاثیر کرده به دلیل نیت پاک و دل بی آلایشش و از پشیمونی چه سود